W ogłoszonej kolejnej edycji konkursu „Piórko” organizowanym przez sieć „Biedronka” na ilustrowaną książkę dla dzieci znalazła się nowa kategoria „Piórko Innowacji” dla utworów wygenerowanych przy użyciu AI. Co to oznacza? Z jednej strony, być może większą transparentność na rynku wydawniczym, przypomnę że już niedługo wejdzie w życie Europejski Akt o Sztucznej Inteligencji, który zobowiąże twórców oraz wydawców do rzetelnego oznaczania udziału AI w procesie twórczym i wydawniczym. Z drugiej strony, można mieć obawy, jakie dzieło powstanie i zostanie nagrodzone, a tym samym uznane za warte czytania?
Tak czy inaczej, nie podjęłabym się redakcji.
Pisałam już o tym, dlaczego sama nie korzystam z AI, kiedy piszę >>> własne teksty i >>> do pracy redakcyjnej. Poza argumentami z tych dwóch wpisów, chciałabym dodać kolejne:
- AI jest pozornie produktywna, wygeneruje dowolną liczbę słów, zdań, akapitów, stron… odcedzanie treści jest czasochłonne, nudne, żmudne i często jałowe,
- AI pozornie na czymś się zna, symuluje to bardzo udatnie! model statystyczny mydli nam oczy, że jest to tekst prawidłowy merytorycznie, a wcale tak nie musi być,
- AI utrwala statystycznie najczęściej pojawiające się zbitki słów, czyli używa najbardziej zużytego języka, jego najbardziej zbanalizowanej warstwy, czy tego oczekujemy od literatury? czy takie teksty chcemy czytać naszym dzieciom? czy takim językiem da się powiedzieć coś nowego? odkrywczego? poruszającego? inspirujacego?
- praca z tekstami AI niszczy połączenia neuronalne w mózgu, tworzy się coś w rodzaju mgły mózgowej, przy długim czytaniu jest niemożliwe uruchamianie kompetencji poznawczych, czyli dla redaktora jest pracą w wysoce szkodliwych warunkach! redaktor musi wykonać wielokrotnie większy wysiłek przy tekście generowanym niż przy pisanym przez człowieka z dużo bardziej miernymi efektami,
- autorzy takich tekstów są wobec nich „bezradni”, tracą czujność, krytycyzm, świadomość stylu, trudno im go modyfikować, rozwijać, skracać, pracować z nim twórczo, a redakcja to nie korekta! tylko wiele pytań i uwag do rozważenia,
- AI „uczy się” na tym, co jej pokazujemy i nie jest to nauka, w której podnosi się jakość – utrwalają się manieryzmy, pogłębiają mielizny, multiplikują konstrukcje, które AI ocenia jako oczekiwane,
- wreszcie oryginalna myśl, jeśli się taka trafi, może być dosłownie ukradziona z czyjegoś opublikowanego tekstu, którym to nakarmiano algorytm – i co teraz? kto weźmie na siebie ryzyko?
Apeluję! Nie produkuj swojego tekstu. Nie karm algorytmów myślami i pomysłami.
Pozwól sobie na poszukiwania, w nagrodę przypłynie do ciebie flow. Wybierz wartościowy przekaz, twoi czytelnicy odwdzięcza się uważną lekturą. Daj sobie radość pracy twórczej, choćby to była jedna strona na tydzień. Szukaj swoich słów, swojego stylu, światów w wyobraźni, wrażliwości i przeżyciach.
Nigdy żadne AI tego nie osiągnie, gwarantuję.
Chcesz napisać? Zapraszam!
